صندوقهای مشترک سرمایه گذاری (MUTUAL FUND) از بیست سال گذشته در سطح اقتصاد آمریکا به طور گسترده­ای فراگیر شد. در طی این سالها این صندوقها همانند ابزارهای مالی دیگر مورد توجه همگان قرار گرفتند.هم اکنون نزدیک به نیمی از خانواده­های مریکایی در صندوقهای مشترک، سرمایه گذاری نموده­اند که شمار آنها به 85 میلیون نفر می­رسد. در حقیقت ایالات متحده به تنهایی میلیاردها میلیارد دلار در این صندوقها سرمایه گذاری نموده­اند.

در آمریکا برای برخی از مردم مفهوم سرمایه­گذاری، خرید از سهام صندوقهای مشترک سرمایه گذاری را در ذهن زنده می­کند. گذشته از اینها آگاهی همگانی نسبت به  این صندوقها بالا رفته و برخی مردم سرمایه گذاری در صندوقهای مشترک را بهتر از گذاردن پول نقد در حساب پس­انداز می­پندارند.

در آغاز این صندوقها به عنوان راهی برای سرمایه­گذاری افراد کم درآمد در بازارهای سرمایه بود تا آنها هم بتوانند گوشه­ای از بازارهای بزرگ مالی آمریکا را در اختیار بگیرند. صندوقهای مشترک سرمایه­گذاری برای چنین افرادی بهتر بود، چرا که آنها مجبور نبودند همه اوقات فراغت خود را صرف تفسیر وضعیت بازارهای مالی وچگونگی داد و ستد کنند.شاید هم گذراندن وقت برای ورق زدن صفحه­های مالی وال استریت ژورنال با مبلغ سرمایه­گذاری اندک چندان کار عاقلانه­ای نباشد و خرید ازصندوقهای مشترک سرمایه­گذاری راهی را برای رهایی از این شرایط باز می­کند.هرچند صندوقهای مشترک سرمایه­گذاری، انگاره و اندیشه ممتازی در سطح نظری (تئوری) هستند، با این وجود در سطح عملی و واقعیت همواره موفق نبوده­اند. همه صندوقهای مشترک در سطح یکسانی قرار ندارند و گزینش آنها برای وارد کردن پول در آنها کار چندان ساده­ای نیست و نباید به آگهی­های تجاری و درخواستهای سرمایه­گذاری آنها به سادگی پاسخ داد.

میچال فاند به روایت کتاب پدر پولدار، پدر بی پول:

آیا سرمایه گذاری یک ریسک است ؟

چرا همه مردم سرمایه گذاری نمی کنند ؟

چرا میچال فاندها ؟

مهمترین قانون برای ورود به شاهراه پولدارشدن چیست ؟

آیا میخواهید از " چرخه دورانی زندگی " بیرون بیایید ؟

برای درک مفاهیم فوق به ادامه مطلب رجوع کنید .......

بعد از رکود عظیم اقتصادی در اروپا و آمریکا ٬ طرح بازنشستگی شرکتها جای خود را به طرح سرمایه گذاری شرکتها داد . مطابق این طرح جدید افراد هر مقدار از پول خود را که در اختیار این شرکتها بگذارند  شرکت٬ مطابق آن و یا برابر با درصدی از آن را به اصل سرمایه آنها اضافه میکند که انتخاب نوع سرمایه گذاری با خود شخص و پیشنهاد شرکت مربوطه است . معمولا افراد ترجیح میدهند که شرکتشان با این پول از میچال فاندها برایشان سهام خریداری کند . 

در واقع میچال فاندها شرکتهای بخصوصی هستند در آمریکا که بمنظور ایجاد پشتوانه مالی بوجود آمده اند و کار آنها جمع آوری سرمایه های کوچک از افراد و سرمایه گذاری آن در بازارهای بزرگ است مثل خرید سهام کمپانیهای بزرگ و معتبر که ریسک بسیار کمی در از میان رفتن اصل پول وجود دارد . بدین طریق ٬ میچال فاندها برای آینده افرادیکه در آن سهم دارند یک امنیت مالی ایجاد میکنند که البته سود آنها اندک و حساب شده است و از شرایط آنها این است که هیچ سهامداری حق برداشت سرمایه را تا قبل از پایان قرارداد ندارد.

امروزه مردم با این نقطه نظرات آشنا شده و شروع به خرید سهام از میچال فاندها کرده اند . این افزایش سرمایه گذاری عمدتا عامل تجدید قوای دوباره و عظیمی است که امروزه در بازارهای خریدوفروش سهام ٬ شاهدش هستیم . در جهان امروز میچال فاندهای بیشتری روز به روز بمنظور جوابگویی به نیازهای طبقات متوسط اجتماع تشکیل میشوند .

این موسسات سرمایه گذاری٬ محبوب هستند زیرا امنیت دارند . روی هم رفته متوسط خریداران سهام میچال فاندها ٬ افراد معمولی جامعه هستند که فرصتی برای مطالعه و چگونگی انجام سرمایه گذاری در بازارها را ندارند و به همین دلیل ترجیح میدهند که به تجارب و تخصص مدیران میچال فاندها تکیه کنند . از آنجا که یک شرکت میچال فاند ٬ در اشکال مختلفی از سرمایه گذاری دست دارد (مدیریت ریسک ) مردم حس میکنند که سرمایه آنها در آنجا امنیت بیشتری دارد زیرا جهت کاستن از خطرها و تقسیم ریسک ٬ پولشان را در جاهای مختلفی سرمایه گذاری کرده اند (سرمایه گذاری چند جانبه) . این گروه از افراد جامعه ٬ به عقاید و اصول مسلم " سرمایه گذاری چند جانبه " که توسط کارگزاران سهام و برنامه ریزان مالی ارائه میشود اعتقاد دارند . آنان مایلند کاری بی خطر انجام داده و از ریسک شخصی پرهیز کنند .

چرا بعضی افراد در این سرمایه گذاریها شرکت نمی کنند ؟

مصیبت واقعی اینجاست که فقدان تعلیمات اولیه مالی ٬ مهمترین خطری است که اقشار میانی جامعه در ارتباط با سرمایه گذاری با آن مواجه هستند و علتی که آنان را راغب میکند تا از ریسک کردن بپرهیزند این است که موقعیت مالیشان در بهترین حالتش بسیار سست و آسیب پذیر است . ترازنامه های مالی آنان یا بهتر بگوییم دخل و خرجشان ٬ متعادل نیست . آنان با انبوهی از بدهیها دست به گریبانند در حالیکه فاقد دارایی حقیقی میباشند که برایشان تولید درآمد بکند . تنها منبع درامد شان بطور معمول ٬ چک حقوقی شان است . در حقیقت امرار معاش آنها به کارفرمایشان وابسته است .

بنابراین وقتی حساب " بردوباخت یک عمر زندگی " در میان باشد آنها نمیتوانند از موقعیت بدست آمده استفاده کنند . مجبورند ریسک نکنند زیرا خیلی ساده ٬ سخت درگیر کارند و حداکثر توانشان را مالیات میدهند و به بانکها خدمت میکنند قبل از اینکه به خود خدمت کنند .

در واقع توده مردم برای سه دسته کار میکنند نه برای خودشان که شامل :

*برای کارفرمایان  :  تلاش افراد برای دریافت حقوق بیشتر که باعث ثروت بیشتر کارفرماها میشود.

*  برای دولت    :  بخاطر پرداخت مالیات از حقوق و ...

*  برای بانک    :   بدهی وامها و کارتهای اعتباری

از نظر این افراد ٬ سرمایه گذاری " شدیدا پرخطر " است اما سرمایه گذاری خطری ندارد بلکه چیزیکه باعث خطرناک شدن آن میشود ٬ فقدان شم ساده اقتصادی و عدم درک مالی است .

در هر صورت برای ورود به" شاهراه پولدارشدن " مهمترین قانون ٬ دانستن تفاوت بین یک دارایی و یک بدهی است و زمانیکه این تفاوت را فهمیدید ٬ تلاش و توجه تان را بر روی سرمایه هایی متمرکز میکنید که درامدزا باشند.

پول یکی از اشکال قدرت است اما آنچه قدرتمندتر است آموزش استفاده از آن است . پول میاید و میرود لیکن اگر انسان درباره نقش و عملکرد آن آموزش دیده باشد میتواند بر آن مسلط شده و ساختن رفاه و ثروت را آغاز کند . اگر افراد این آموزشها را یاد نگیرند در زندگی شان به سمت برای پول کارکردن میروند و این اشتباه است چراکه با این روش نمیتوان از سیکل " چرخه دورانی زندگی " بیرون زد .

اگر دو راه برای رفتن در اختیار دارید از راهی که افراد کمتری عبور کرده اند حرکت کنید (رابرت فراست)

امروزه با تغییرات شگرفی در جهان روبرو هستیم و تغییراتی که در پیش روی ما هستند ورای واقعیت وجودمان میباشند . چه کسی از آینده خبر دارد ؟ به هر صورت ما دو امکان اساسی در اختیار داریم : یا امنیت مان را در این میان تامین کنیم و یا با آموزش و بیدارکردن شم مالی خود و آگاهی از مسائل روز مالی ٬ هوشیارانه با آن برخورد کنیم .